Verkouden

Vorige zondag voelde Sjoe het al in zijn keel en ondanks we al vermoedden dat hij een keelontsteking zou hebben ben ik vorige maandag nog naar de apotheek gefietst voor Covid-zelftesten. Gelukkig kreeg ik er een kopietje van de Nederlandstalige handleiding bij, wat ook wel mag hier in Vlaanderen nabij de Nederlandse grens voor 7,50€ per zelftest. Mijn Frans is nagenoeg niet bestaande en een man met koorts vragen een handleiding te lezen…
Allebei negatief getest, maar Sjoe mocht (moest) toch nog een officiële test (voor de statistieken) gaan laten afnemen en verrassing, ook die was negatief!

Na wat onderhandelingen (hier in België heb je een doktersbriefje nodig) mocht hij dan toch terecht bij de huisarts en jawel, verrassing,… keelontsteking…
Inmiddels had hij mij ook aangestoken, maar hij had een doktersbriefje dus bijna heel vorige week lekker met zijn tweetjes op de bank, binge-watchen, koorts meten en tegen elkaar opsnotteren.

Vandaag was Sjoe zijn briefje ten einde en liet hij mij alleen achter op de bank om een paar meter verderop te gaan werken, hij voelde zich al beter genoeg. We hadden de afspraak om nooit tegelijkertijd ziek (griep/verkouden) te zijn, maar wat hebben we samen gevloekt, gemopperd en gelachen.

Nu ben ik het even helemaal beu en hoop ik dat morgen goed ben, niet beter, GOED!

Rollercoaster

Ik had al een tijdje een zwaar gevoel in mijn buik, en af en toe pijn. Op den duur maar even langs de huisarts gegaan die zo gauw niks zag maar mij toch wat pillen voorschreef.
Twee dagen later (op een donderdag) was de pijn niet meer te harden, dus op advies van de huisarts naar de spoed (dit keer AZ Klina want die is het dichtste bij en had ik nog niet gehad)

Meteen een litertje bloed afgetapt, flink in mijn buik gepord, corona wisser in mijn hersenen, en een paar uur later hing ik aan enkele infusen terwijl ik naar mijn (gelukkig eenpersoons) kamer gebracht werd. Ze dachten aan een galblaas infectie wat de volgende middag bevestigd werd door een echo waarop vergroting en stenen te zien waren.

Door de coronamaatregelen mocht ik tijdens mijn verblijf maar 1 persoon op bezoek ontvangen en dat maximaal 1 uur per dag op afwijkende uren.
Tegen maandag had ik het helemaal gehad en mocht ik naar huis met twee antibiotica- en een pijnstillervoorschrift.

Thuis gauw een nestje gemaakt op de bank en dat wou Sjoe fotograferen. “Lach eens voor de foto” gevolgd door traantjes van de pijn van die glimlach…

Vandaag op controle geweest, 25 oktober een coronatest ondergaan, en op 27 oktober word ik geopereerd: bye bye galblaas.

Gelukkig zijn er deze maand ook nog toffe dingen gebeurd, maar mijn blog had geen prioriteit.

Verbouwing

Met een eigen huis weet je waar je begint, maar niet waar je eindigt.

Ditmaal hebben we de kamers aan de voorkant van het huis (langs de binnenkant) laten isoleren, verlichting verplaatst, nieuwe vloer en meteen laten opfrissen.

Op naar het volgende project, daarna even pauze.

Tuinhuis

Ons tuinhuis was aan vervanging toe, niet enkel het dak begaf het maar ook binnen waren diverse spullen aangevreten door ongedierte. Ook te vaak gemopper gehad van Sjoe die zijn hoofd stootte omdat de deuropening zo laag was, dus op zoek naar een nieuw.
Dit was zeker gemakkelijker gezegd dan gedaan maar gelukkig hebben we hulp gekregen van diverse buurmannen (waarvan één als laatste eer zijn hoofd stootte aan de deuropening 🙂 ) Niet enkel bij het uitzoeken, maar ook bij de afbraak en opbouw van de nieuwe.

Op het eerste zicht ziet deze er kleiner uit, maar de breedte is nagenoeg hetzelfde en de diepte is zeker groter.
Sjoe is er helemaal blij mee!!

Voortuin 2021 deel 4

Op een maandje tijd kan er veel gebeuren. De boel is precies eindelijk ontploft en ziet grotendeels groen.
Aan de ene kant zijn het vooral sobere witte bloemetjes, aan de andere kant zie je voorzichtige kleurenpracht.

Niet alles bloeit tegelijkertijd, zo zouden bv de vergeet-mij-nietjes het pas volgend jaar doen dus elke keer kijken we of we iets nieuws of anders zien.

We hebben ook wel een beetje pech, het weer hier kan nooit normaal doen waardoor het zo lang heeft geduurd.
Ook hebben de tuinmannen de haag van de buren kort gezet en bij het harken van het snoeiafval over de breedte van een meter alles weggeharkt (dus ook onze zaaisels), en hebben wij nu terug een kale strook. Nog geen idee wat we daar mee aan gaan vangen…

Kipjes bij de buren.

Wij zijn zeker niet de enige dierenliefhebbers in de buurt, recent zijn we zelfs op baby-kippen-borrel kunnen gaan 🙂

Twee van de sierkippen (de zwarte en de witte) bij een van de buren waren “broeds” en wilden daarom geen eieren meer leggen. Op advies hebben ze twee kuikentjes gekocht en die ‘s nachts – toen de kippen sliepen – onder de hennen gelegd. Eerst nog wel even goed tegen elkaar aangewreven zodat ze een beetje hetzelfde zouden ruiken en warempel, ‘s morgens twee dolgelukkige hennen die weer klaar waren om terug eieren te leggen 🙂

Blijft fantastisch om beestjes te kijken.

Voortuin 2021 deel 3

“Bloemen binnen vier tot zes weken!”… althans, dat is wat de reclame verkondigt…
Ik heb dus de meest optimistische foto uitgezocht want er gebeurt nog niet zo heel veel.

Vooraan op de foto bij het solarlampje heb ik voornamelijk vergeet-mij-nietjes en ijsbloemen gezaaid omdat die minder hoog zouden komen dan de rest. Deze doen precies al goed hun best.
Gisteren de hele boel netjes gesproeid en met dit weer zullen we dit waarschijnlijk nog wel een paar keer mogen doen. (Na jaren vechten tegen onkruid sta je dan onkruid water te geven… en je te verbazen wat er buiten de perken allemaal wel groeit.)

Laten we hopen dat we binnen twee tot drie maanden eindelijk iets bloemig zien…