Gezaag met een knipoog…

Vandaag ben ik ontslagen uit het ziekenhuis en ben ik dus weer heerlijk thuis.

gezaag... Nu heb ik daar vooral geleerd om meer te “ventileren”.
Niet alleen over mijn eventuele negatieve gevoelens maar over vanalles.

Dus daarom bij deze een categorie “gezaag 😉 ” aangemaakt.

Geen zin in gezaag? Dan kun je deze rubrie klekker overslaan.

Herkeuring…

Na lang wachten is de uitslag van de FOD (Federale Overheidsdienst Sociale Zekerheid) in de bus gevallen.

Tot nu toe had ik 11 punten maar nu heb ik er 12.
Hierdoor heb je een aantal voordelen meer en ook ben ik nu officieel compleet “afgekeurd”

Dit klinkt misschien een beetje negatief, maar het is voor ons een opluchting.

Drie weken later…

Het begint allemaal een beetje zwaar door te wegen.

Hier zit ik dan, in het Stuivenberg Ziekenhuis met mijn gloednieuwe laptop op schoot (kadootje van mijn Stephan) te twijfelen of ik mijn gevoelens wel met de rest van de wereld wil delen.

Ik moest er even tussenuit en ben er hier ook achtergekomen waarom.
Maar nu is er voor mij toch een moment aangebroken dat ik terug naar huis wil.
Ik mis mijn fantastische vent en onze drie pluizenbollen.

Ik heb het gevoel dat ik aangekomen ben op een eindstation en dat hier nog langer blijven geen zin heeft.
Daarjuist nog een gesprek gehad met een van mijn begeleidsters.
Alles wat die er over kon zeggen “wat als je nog niet sterk genoeg bent?”

Tjaa, dat weet ik ook niet, maar ik ben nu eenmaal een beetje een rare en dat zal nooit helemaal veranderen.
Ik zal altijd wel een beetje bang voor vanalles blijven en zelfzekerheid komt ook pas met de jaren.

De laatste tijd heb ik al zoveel gemist. Veel prachtige momenten, maar helaas ook een aantal droevige gebeurtenissen.

Al wat ik geleerd heb is dat met alles wat gebeurd, is gebeurd of zal gebeuren zal moeten leven en dat je er best het beste van kunt maken.

Ik wil weer verder en zoveel mogelijk plezier proberen te maken.

Leentjes effe weg (2)

Sinds vorige zondag ben ik opgenomen in het ziekenhuis en vandaag mocht ik een middagje over huis.

Heerlijk om even thuis samen met Stephan te zijn, de katten te kroelen en diverse andere kleine dingetjes te doen.

Vanavond moet ik voor het eten om 17:00 weer binnen zijn, dus het is maar kort.

Het is allemaal best zwaar, maar heb het gevoel dat het nu eens misschien allemaal goed gaat komen.
We zullen zien!…

Tot de volgende….

Leentjes effe weg

Even een postje om te melden dat ik tijdelijk niet aanwezig zal zijn en dus ook de website niet kan updaten. Zodra ik terug ben zal ik wel iets laten weten.

gepost door Stephan, mijn allerliefste sjoe 😮