Zeshoekjesdeken

We zijn vertrokken!
Na een hele tijd de grote hoeveelheid lapjes op een kartonnetje te naaien ben ik begonnen om de eerste zeshoekjes aan elkaar te zetten.

Denk dat dit wel een project van een jaar (of twee, drie…) gaat worden.

Kattentroost

Net voordat ik naar het ziekenhuis moest begonnen de katten van “hun melk” te zijn; meer mekkeren, extra of juist minder aandacht vragen, of algemeen gezien gewoon moeilijk doen…

Bij terugkomst waren ze ook wel duidelijk dat ze het er niet mee eens waren dat ik even weg was geweest: direct nadat ik op de zetel was geïnstalleerd moest Diesel erbij (niet de subtielste want hij maakte duidelijk dat ik moest gaan slapen) vrijwel onmiddellijk afgelost door Sookie die ik bijna van mij af moest meppen (Ze mikt vooral op de buik waar de “au” is. :)). En maar ronken die twee!

Bijouke zou zichzelf niet zijn als ze het niet allemaal maar heel erg eng vindt; ze vindt dat ik vreemd ruik, vreemd klink en vreemd doe, dus daar moet je mee oppassen!
Ook zij is wel komen knuffelen en troosten maar buiten het bereik van de camera…

Galblaas

Dus,… eergisteren is mijn galblaas verwijderd.
Ik was enorm zenuwachtig en alles leek fout te gaan.

Volgens de chirurg is alles vlot en goed gegaan!
Ik ben al van gisterenmiddag thuis en probeer nu goed uit te rusten.

Lapjes ruilen

Momenteel ben ik bezig met (het voorbereiden van) een zogenaamd bedeldeken. Hierbij is het idee dat je lapjes ruilt of bij elkaar bietst van oude kleding en andere textiel, om dit te verwerken tot een deken.

Ik ben gewoon maar begonnen met overschotjes die ik zelf altijd heb bijgehouden en zag al snel dat ik daar niet ver mee zou komen. Ook mijn moeder en een vriendin hebben een bijdrage gedaan, maar dat was het dan zo ongeveer qua mensen om lapjes te vragen… (en zeker in deze tijd)

Daarmee kwam ik al een heel eind, maar zeker niet genoeg voor een noemenswaardige deken voor mijzelf. Sjoe heeft dan nog eens gesponsord door mij quilt-strips (Jelly roll achtig) cadeau te doen, maar nog steeds kwam ik er niet… Uiteindelijk op internet gaan zoeken naar mensen die zouden willen ruilen en daardoor een superlieve mede-quiltster gevonden in Nederland.

Zij zocht een bepaald merk waarvan ik toevallig halve strips overhad, dus mijn kans gewaagd. Ze was helemaal blij en op de foto zie je wat ik dacht dat de ruil was. Hierna kwamen er echter nog oranje paars en bruin. Ik ben met mijn gat in de boter gevallen!

Inmiddels zo’n 800 verschillende lapjes op een kartonnen zeshoek genaaid, dus hoop binnenkort te beginnen met aan elkaar te zetten.

Spock

Zondagochtend werd ik wakker gemiauwd door een onbekende kat, die van ons hoorde ik tussendoor ook rommelen.

Er stond een lieve kater voor de deur die maar bleef miauwen en toen ik de deur open deed schrok hij niet, sterker nog: hij liet zich aaien en ging zelfs liggen, dit was duidelijk geen wilde kat. Een uurtje later moest Sjoe even naar de overkant waar zelfs daar het gemekker te horen was. Op de terugweg heeft hij de kat naar de achtertuin geleid zodat deze in ieder geval van de drukke baan weg was.

Uiteindelijk naar “Zwerfkat Stabroek Kapellen” gebeld met de vraag of zij konden komen kijken of meneer gechipt is, in de hoop zo misschien de eigenaar terug te vinden.
Op zich geen probleem, maar dan moesten wij hem wel even binnen pakken zodat ze zeker waren dat ze niet voor niets langs kwamen. Het venteke vond dat helemaal niet erg, zo hard als hij kon miauwen kon hij evengoed ronken!

Omdat de zoektocht naar de eigenaar niet helemaal probleemloos verliep is hij een nachtje mogen blijven logeren maar de volgende dag werd het baasje alsnog gevonden. We kregen te horen dat hij Spock heet, chronische niesziekte heeft, en altijd een zeer vocale kat is die af en toe verloren loopt. Gelukkig is hij nu terug op zijn plek.

Rollercoaster

Ik had al een tijdje een zwaar gevoel in mijn buik, en af en toe pijn. Op den duur maar even langs de huisarts gegaan die zo gauw niks zag maar mij toch wat pillen voorschreef.
Twee dagen later (op een donderdag) was de pijn niet meer te harden, dus op advies van de huisarts naar de spoed (dit keer AZ Klina want die is het dichtste bij en had ik nog niet gehad)

Meteen een litertje bloed afgetapt, flink in mijn buik gepord, corona wisser in mijn hersenen, en een paar uur later hing ik aan enkele infusen terwijl ik naar mijn (gelukkig eenpersoons) kamer gebracht werd. Ze dachten aan een galblaas infectie wat de volgende middag bevestigd werd door een echo waarop vergroting en stenen te zien waren.

Door de coronamaatregelen mocht ik tijdens mijn verblijf maar 1 persoon op bezoek ontvangen en dat maximaal 1 uur per dag op afwijkende uren.
Tegen maandag had ik het helemaal gehad en mocht ik naar huis met twee antibiotica- en een pijnstillervoorschrift.

Thuis gauw een nestje gemaakt op de bank en dat wou Sjoe fotograferen. “Lach eens voor de foto” gevolgd door traantjes van de pijn van die glimlach…

Vandaag op controle geweest, 25 oktober een coronatest ondergaan, en op 27 oktober word ik geopereerd: bye bye galblaas.

Gelukkig zijn er deze maand ook nog toffe dingen gebeurd, maar mijn blog had geen prioriteit.

Verbouwing

Met een eigen huis weet je waar je begint, maar niet waar je eindigt.

Ditmaal hebben we de kamers aan de voorkant van het huis (langs de binnenkant) laten isoleren, verlichting verplaatst, nieuwe vloer en meteen laten opfrissen.

Op naar het volgende project, daarna even pauze.

Tuinhuis

Ons tuinhuis was aan vervanging toe, niet enkel het dak begaf het maar ook binnen waren diverse spullen aangevreten door ongedierte. Ook te vaak gemopper gehad van Sjoe die zijn hoofd stootte omdat de deuropening zo laag was, dus op zoek naar een nieuw.
Dit was zeker gemakkelijker gezegd dan gedaan maar gelukkig hebben we hulp gekregen van diverse buurmannen (waarvan één als laatste eer zijn hoofd stootte aan de deuropening 🙂 ) Niet enkel bij het uitzoeken, maar ook bij de afbraak en opbouw van de nieuwe.

Op het eerste zicht ziet deze er kleiner uit, maar de breedte is nagenoeg hetzelfde en de diepte is zeker groter.
Sjoe is er helemaal blij mee!!