Lapjes ruilen

Momenteel ben ik bezig met (het voorbereiden van) een zogenaamd bedeldeken. Hierbij is het idee dat je lapjes ruilt of bij elkaar bietst van oude kleding en andere textiel, om dit te verwerken tot een deken.

Ik ben gewoon maar begonnen met overschotjes die ik zelf altijd heb bijgehouden en zag al snel dat ik daar niet ver mee zou komen. Ook mijn moeder en een vriendin hebben een bijdrage gedaan, maar dat was het dan zo ongeveer qua mensen om lapjes te vragen… (en zeker in deze tijd)

Daarmee kwam ik al een heel eind, maar zeker niet genoeg voor een noemenswaardige deken voor mijzelf. Sjoe heeft dan nog eens gesponsord door mij quilt-strips (Jelly roll achtig) cadeau te doen, maar nog steeds kwam ik er niet… Uiteindelijk op internet gaan zoeken naar mensen die zouden willen ruilen en daardoor een superlieve mede-quiltster gevonden in Nederland.

Zij zocht een bepaald merk waarvan ik toevallig halve strips overhad, dus mijn kans gewaagd. Ze was helemaal blij en op de foto zie je wat ik dacht dat de ruil was. Hierna kwamen er echter nog oranje paars en bruin. Ik ben met mijn gat in de boter gevallen!

Inmiddels zo’n 800 verschillende lapjes op een kartonnen zeshoek genaaid, dus hoop binnenkort te beginnen met aan elkaar te zetten.

Spock

Zondagochtend werd ik wakker gemiauwd door een onbekende kat, die van ons hoorde ik tussendoor ook rommelen.

Er stond een lieve kater voor de deur die maar bleef miauwen en toen ik de deur open deed schrok hij niet, sterker nog: hij liet zich aaien en ging zelfs liggen, dit was duidelijk geen wilde kat. Een uurtje later moest Sjoe even naar de overkant waar zelfs daar het gemekker te horen was. Op de terugweg heeft hij de kat naar de achtertuin geleid zodat deze in ieder geval van de drukke baan weg was.

Uiteindelijk naar “Zwerfkat Stabroek Kapellen” gebeld met de vraag of zij konden komen kijken of meneer gechipt is, in de hoop zo misschien de eigenaar terug te vinden.
Op zich geen probleem, maar dan moesten wij hem wel even binnen pakken zodat ze zeker waren dat ze niet voor niets langs kwamen. Het venteke vond dat helemaal niet erg, zo hard als hij kon miauwen kon hij evengoed ronken!

Omdat de zoektocht naar de eigenaar niet helemaal probleemloos verliep is hij een nachtje mogen blijven logeren maar de volgende dag werd het baasje alsnog gevonden. We kregen te horen dat hij Spock heet, chronische niesziekte heeft, en altijd een zeer vocale kat is die af en toe verloren loopt. Gelukkig is hij nu terug op zijn plek.

Rollercoaster

Ik had al een tijdje een zwaar gevoel in mijn buik, en af en toe pijn. Op den duur maar even langs de huisarts gegaan die zo gauw niks zag maar mij toch wat pillen voorschreef.
Twee dagen later (op een donderdag) was de pijn niet meer te harden, dus op advies van de huisarts naar de spoed (dit keer AZ Klina want die is het dichtste bij en had ik nog niet gehad)

Meteen een litertje bloed afgetapt, flink in mijn buik gepord, corona wisser in mijn hersenen, en een paar uur later hing ik aan enkele infusen terwijl ik naar mijn (gelukkig eenpersoons) kamer gebracht werd. Ze dachten aan een galblaas infectie wat de volgende middag bevestigd werd door een echo waarop vergroting en stenen te zien waren.

Door de coronamaatregelen mocht ik tijdens mijn verblijf maar 1 persoon op bezoek ontvangen en dat maximaal 1 uur per dag op afwijkende uren.
Tegen maandag had ik het helemaal gehad en mocht ik naar huis met twee antibiotica- en een pijnstillervoorschrift.

Thuis gauw een nestje gemaakt op de bank en dat wou Sjoe fotograferen. “Lach eens voor de foto” gevolgd door traantjes van de pijn van die glimlach…

Vandaag op controle geweest, 25 oktober een coronatest ondergaan, en op 27 oktober word ik geopereerd: bye bye galblaas.

Gelukkig zijn er deze maand ook nog toffe dingen gebeurd, maar mijn blog had geen prioriteit.

Verbouwing

Met een eigen huis weet je waar je begint, maar niet waar je eindigt.

Ditmaal hebben we de kamers aan de voorkant van het huis (langs de binnenkant) laten isoleren, verlichting verplaatst, nieuwe vloer en meteen laten opfrissen.

Op naar het volgende project, daarna even pauze.

Tuinhuis

Ons tuinhuis was aan vervanging toe, niet enkel het dak begaf het maar ook binnen waren diverse spullen aangevreten door ongedierte. Ook te vaak gemopper gehad van Sjoe die zijn hoofd stootte omdat de deuropening zo laag was, dus op zoek naar een nieuw.
Dit was zeker gemakkelijker gezegd dan gedaan maar gelukkig hebben we hulp gekregen van diverse buurmannen (waarvan één als laatste eer zijn hoofd stootte aan de deuropening 🙂 ) Niet enkel bij het uitzoeken, maar ook bij de afbraak en opbouw van de nieuwe.

Op het eerste zicht ziet deze er kleiner uit, maar de breedte is nagenoeg hetzelfde en de diepte is zeker groter.
Sjoe is er helemaal blij mee!!

Voetbal

De rode duivels mochten vrijdag naar huis, maar mijn bal (middenvoor) moest nog wel even af.

Ik heb er voor de foto een klosje garen bijgezet zodat je in kunt schatten hoe groot (of klein) alles is.

Nu weer even iets anders, kan geen bal meer zien 🙂

Voortuin 2021 deel 4

Op een maandje tijd kan er veel gebeuren. De boel is precies eindelijk ontploft en ziet grotendeels groen.
Aan de ene kant zijn het vooral sobere witte bloemetjes, aan de andere kant zie je voorzichtige kleurenpracht.

Niet alles bloeit tegelijkertijd, zo zouden bv de vergeet-mij-nietjes het pas volgend jaar doen dus elke keer kijken we of we iets nieuws of anders zien.

We hebben ook wel een beetje pech, het weer hier kan nooit normaal doen waardoor het zo lang heeft geduurd.
Ook hebben de tuinmannen de haag van de buren kort gezet en bij het harken van het snoeiafval over de breedte van een meter alles weggeharkt (dus ook onze zaaisels), en hebben wij nu terug een kale strook. Nog geen idee wat we daar mee aan gaan vangen…

Kipjes bij de buren.

Wij zijn zeker niet de enige dierenliefhebbers in de buurt, recent zijn we zelfs op baby-kippen-borrel kunnen gaan 🙂

Twee van de sierkippen (de zwarte en de witte) bij een van de buren waren “broeds” en wilden daarom geen eieren meer leggen. Op advies hebben ze twee kuikentjes gekocht en die ‘s nachts – toen de kippen sliepen – onder de hennen gelegd. Eerst nog wel even goed tegen elkaar aangewreven zodat ze een beetje hetzelfde zouden ruiken en warempel, ‘s morgens twee dolgelukkige hennen die weer klaar waren om terug eieren te leggen 🙂

Blijft fantastisch om beestjes te kijken.