Tweede lading…

‘t Poezennestje vroeg of dat we misschien nog een nestje wilde bijhouden?…
Natuurlijk willen we dat…

Deze zijn heel erg wild/angstig dus we hopen we snel hun vertrouwen kunnen winnen en gaan knuffelen en spelen!

Voetbal

Gisteren was er de kwartfinale van de Wereldbeker, Brazilië – België, en dat leek ons de unieke gelegenheid om samen met de tofste buren te supporteren.
Nu heb ik zelf niet zo heel veel met deze sport, maar wel het gebeuren errond en de commentaren (❤️ Mulder 😀) dus laat ik Sjoe aan het woord omtrent deze match.

Er was eens… een ploeg voetballers uit België die in de halve finale geraakte van de Wereldbeker Voetbal. Het jaar: 1986. Eeuwige roem werd hen bedeeld, maar sindsdien werd er geen vervolg gebreid op dit succes. Tot nu. Met Hazard, Debruyne, Kompany, Lukaku, Vertonghen, Fellaini, … en natuurlijk onze keeper Thibaut Courtois die een wereldwedstrijd speelde, werd het onmogelijk gedachte bereikt: bye bye Neymar, bye bye Brazilië. De spanning was om te snijden maar de ontlading bij de supporters (ook hier thuis) des te meer:

Na de eerste helft kwam Brazilië nog furieuzer op het veld dan normaal, maar met zijn allen (en enkele naderhand gezien slimme wissels van de trainer) is België erin geslaagd om de gedoodverfde favoriet van het WK naar huis te spelen. Met zijn allen, net zoals hier thuis: met meer is fun, en dat was gisterenavond dan ook duidelijk te merken. Terwijl onze Duivels al lang (denk ik) naar hun bedje waren werd er nog leuk nagekeuveld. Zo moet het zijn! Supervoetbal, met superatmosfeer, met superburen, allemaal tezamen. En nu op naar de volgende wedstrijd: Frankrijk!

Doktersbezoek!

Voordat men al begint te panikeren: nee, we zijn niet voor onszelf naar de dokter gegaan deze keer maar voor de pleegkittens… de DIERENdokter dus, ook wel “dierenarts” genoemd 😉

Zoals jullie waarschijnlijk wel weten zijn we dit jaar weer “pleegouders” voor Het Poezennestje (Kapellen) en hebben we dus twee schattige kittens onder onze hoede. Wat dat wil zeggen naast ervoor te zorgen dat ze niet weglopen en ze eten te geven is ook dat ze gesteriliseerd moeten worden, en vandaag was de dag.

Zonder al teveel problemen hebben we ze vanochtend naar de dierenarts in Kapellen gebracht waar we ze in de late namiddag terug mochten ophalen. Twee verrassingen: “Bruur” (de grijze die altijd maar zit te ronken en lief te doen tegen ons) was de moeilijkste van de twee en moest blijkbaar niets van de dierenarts hebben, en “Maze” (tijgertje) was buiten een kort blaasje totààl geen probleem! We denken dat “Maze” er gewoon zo snel mogelijk vanaf wou zijn… en zo komen we dan bij verrassing 2: “Maze” is een jongetje! Dat komt er dus van als je nogal klein bent en je nooit lief wil doen, dan beginnen de mensen al snel te denken dat je vrouwelijke neigingen hebt! 😉

We hebben dus maar besloten om “Maze” dan maar tot nader order “Kozze” te noemen. Klinkt toch al iets mannelijkers 😉

Van de operatie hebben ze blijkbaar weinig meegekregen, ze zijn hier compleet door het dolle heen, jagen alweer op alles dat beweegt, maar dat ze nog kittens zijn is ook wel duidelijk want een melkje slaan ze nog steeds niet af: