Verenigde krachten..

Al een tijdje had ik een oogje op dit borduurpakket, want de poezekes keken mij zo lief aan en ik wilde graag eens proberen om op zwarte aïda te borduren.

Toen ik deze kreeg ben ik er meteen in gevlogen en ben er vrijwel meteen achtergekomen dat het echt lastiger is dan dat ik had gedacht.
Een paar keer opzij gelegd en opnieuw begonnen, want ik wou dit toch echt wel af maken.
Ook doordat mijn ogen door de MS gauw moe zijn zag ik het op den duur letterlijk en figuurlijk niet meer zitten.

Gelukkig kwam mijn moeder met het voorstel om dit project af te maken…

geborduurde katten

Kennelijk heeft zij ook de behoefte gevoeld om er mee te gaan gooien, maar heeft ze tot het bittere einde de andere helft (als ook nog de siersteken, spansteken e.d.) er op gezet.
Ik ben helemaal blij dat dit borduurwerk toch tot een prachtig einde is gekomen.

Nu enkel nog strijken, lijst uitzoeken, laten inlijsten, gaatje laten boren, schroef zoeken en ophangen 🙂

Blokken

Ons suikerneefje wordt alweer één jaar en daar wilde ik iets speciaal voor maken.

Na veel surfen op het internet kreeg ik het idee om blokken te maken.

timoblokken03

Eerst 6 lapjes op een kartonnetje gespannen en daarna met een “matras-steek” aan elkaar genaaid. Opgevuld met fiberfill en kattenspeelgoedjes zodat ze zouden rammelen.

Ook aan de papa en de mama heb ik gedacht 🙂

timoblokken02

Een hele tijd geleden heb ik ergens “photo fabric” meegenomen en nu kwam dat dus goed van pas 🙂
Elk blok heeft een zijde met daarop een plaatje vanuit film, serie of computerspel.

Om er dan echt een cadeautje van te maken een koekjestrommel gevonden en die opgevuld met “baby-koekjes”

Echt heel leuk om te maken, maar was wel blij dat zijn naam maar 4 letters had 🙂

Drie posturekes op een rij…

Ze zijn niet dol op elkaar maar ze lijken elkaar steeds beter te kunnen verdragen.
Al vaker waren er momenten dat ik ze op de foto wou zetten, maar dat is geen makkelijke opdracht.

onze drie01

Hier doen ze ook al niet echt mee aan een groeps-portret…