Tafelkleed…

Zoals al eerder vermeld hebben wij een prachtige salontafel van onbehandeld teak-hout, dus bij de minste spetter zitten er vlekken op.
We willen ooit een plaat veiligheidsglas laten snijden om er op te leggen of een andere oplossing, maar tot die tijd beredden wij ons met tafelkleedjes.
Tot nu toe enkel eenkleurige opnieuw afgezoomde modellen, maar nu wilde ik iets nieuw proberen!

Ik had nog een stuk te klein tafelkleed en een prachtig overschot van iemand zijn gordijnen (Die herkent de print vast wel 🙂 )
Afgewerkt met biasband (dat ik weer van een vriendin heb gekregen) vormde dit in mijn gedachten een perfect geheel.

tafelkleedje03

Dit was een goede oefening om rechtdoor te stikken met de naaimachine (niet zo makkelijk als je denkt

Nu het eenmaal op de tafel ligt ben ik er achter gekomen dat ik een meetfoutje heb gemaakt waardoor er geen 5 cm overhang is aan alle kanten. Ook is het ene stofje in de was wat harder gekrompen dan de andere en zitten er veel bobbels in.
Echter, ik heb weer veel bijgeleerd en het staat voor nu toch best wel mooi.

Dierenarts

Onze kleintjes zijn nu een half jaar oude en dat betekende dat ze onder het mes moesten voor castratie.
Vanmorgen vroeg hebben we ze naar de dierenarts gebracht en deze avond mochten we ze weer halen.
Beide hebben de operatie goed doorstaan, maar hebben nog last van de verdoving, ze waggelen wat onwennig rond 🙂 Ook gaat Sookie nog 8 dagen een antibioticakuur moeten volgen.

De enige die van deze dag ten volle heeft genoten was Joe, want hij had het boske en het huis nog eens voor zich zelf.

joe14

We zijn weer compleet, nu hopen dat ze snel weer de oude zijn.

Over MS

wattuhMS (Multiple Sclerose) is een neurologische aandoening waarbij je eigen immuunsysteem de zenuwbanen aantast. Aangezien alles in ons lichaam via de zenuwen met elkaar verbonden wordt, bestaan er veel misvattingen over.

Er bestaan verschillende vormen en veel diversiteit in de symptomen wat kan zorgen voor onbegrip. Niet enkel bij ander mensen, ook bij mensen die zelf MS hebben.

Er komt een moment waarop je je grenzen zou moeten kennen en weten wat je nog wel of niet kunt. Rusten, rustig aan doen, stress vermijden e.d. zijn ruime begrippen en soms moeilijk haalbaar om uit te voeren.

Ik kan persoonlijk eigenlijk nog steeds niet accepteren dat ik geen controle over mijn lichaam heb en denk dat als ik misschien eindelijk eens stop met vechten dat de boel stabiliseert. Maar hoe kun je aanvaarden dat na een avondje gezellig uit eten je net de auto niet haalt en door je knie?n zakt omdat je enkels ineens van rubber lijken? Waar ligt de mogelijke link met gevoelige tanden en kiezen? Wat heeft het weer ermee te maken?

Voor mij betekent MS dat ik in ieder geval mijn 12 uur slaap per dag moet hebben, dat ik niet te emotioneel mag worden, niet teveel tegelijkertijd aan mijn hoofd mag hebben, en/of mijn eigen tempo moet kunnen aanhouden. Het klinkt gewoon al haast autistisch en in de huidige maatschappij is de kans groot dat ??n van die vele factoren verstoord wordt.

Ik probeer elke dag opnieuw om zo goed mogelijk voor de dag te komen en daardoor begrijpen mensen niet dat je zoveel problemen kan hebben, vari?rend van moe of stijf tot pijn enzovoort. Ik weet het ook niet en kan het ook niet uitleggen, maar het wordt nooit meer beter!

Veel mensen hebben duidelijk geen idee wat MS met iemand doet, en telkens ik buiten kom en effectief zichtbare last krijg van een van de vele mogelijke symptomen vallen mensen algauw compleet van hun stoel, niet begrijpend wat er aan de hand is. Weet dat dit gewoon de MS is die weer opspeelt en dat waar het vandaag rubberen enkels zijn, het morgen troebel zicht, pijnscheuten in de armen of complete desori?ntatie kan zijn. En de dag erna kan het dan weer beter of slechter zijn.

MS is totaal onvoorspelbaar, zowel qua wanneer de ziekte opspeelt, of onder welke vorm. Alle begrip dat ik krijg van de mensen wordt ten zeerste geapprecieerd, maar het telkens “uit de lucht komen gevallen” is ook voor mij niet leuk. Niet enkel ik als pati?nt moet accepteren dat MS een deel van mijn leven uitmaakt, dat geldt ook voor de rest van mijn omgeving.

Water…

Vanmorgen werden wij om 9:10 uit ons bed gebeld.
Ondanks dat we vreesden voor Jehova’s nam Stephan toch een sprintje om open te doen.
Iemand van Water-link wist te vertellen dat er ergens in de buurt een leiding gesprongen was en dat daarom het water werd afgesloten.

waterlink

Rond een uur of twee heb ik toch maar eens naar hun gebeld om eens te informeren wanneer we weer terug water hebben.
Ze zijn bezig met het afronden, dus het zou binnen een uurtje in orde moeten zijn.
Het is nu bijna vier uur en we hebben nog steeds geen water.

Stephan nog maar eens laten bellen en het zou nu elk moment on orde moeten zijn.
Zo kom je er maar weer eens achter hoe belangrijk water is.

Proto-vogels

Ik loop al een tijdje met het idee om iets te doen met vogeltjes.
In mijn boeken, magazines en op internet diverse patroontjes bijeen gezocht en nu proberen maar…

protobird02

Deze twee prototypes zijn er tot nu toe als “beste” uitgekomen.
De patronen zijn zo gruwelijk piepklein dat ik ze een dezer ga uitvergroten en opnieuw proberen

Boeken van Eline’s…

Een maandje geleden trakteerde mijn ventje mij op twee boeken van Eline Pellinkhof.
Ik zit nog steeds een beetje in de lappenmand, dus kon wel een oppepper gebruiken.

eline-s-boeken

Beide boeken zitten boordevol werkstukken en idee?n. Sommige dingen wil je meteen precies zo namaken, andere brengen dan weer de inspiratie op gang.

Het geeft een beetje een meisjesachtig gevoel met al die snoeproze materialen die ze gebruikt, maar het is wel degelijk (ook) voor volwassenen!

Rijkelijk ge?llustreerd en met een tof babbeltje tussendoor geeft ze uitleg hoe je de projecten kunt maken. Helaas is voor mij “zet nu de rits in” een stapje te moeilijk, maar daar heb je andere hulplijnen voor 🙂

E?n werkje kon ik niet weerstaan en heb ik dan ook onmiddellijk gemaakt:

viltenkat02

Dat was te verwachten natuurlijk!!

Mag ik helpen…

Heerlijk hoor, twee drutsjes in huis die er altijd bij willen zijn.

Eerst even op een “afstandje” mooi zitten wezen….

sookie12

Correcties uitvoeren wat het meetwerk betreft…

sookie14

Laten we broer er ook nog even bij roepen….

hulp03

Nou ja,… dan doe ik het zelf wel…

sookie15

Ik werk graag op de vloer als ik met grote lappen bezig ben. Dat mag niet onopgemerkt en zeker niet zonder hindernissen voorbijgaan.
Maar ook bij kleine projecten moet ik ze regelmatig van mijn werkjes af slaan.

Het zijn zulke dondersteentjes, maar even later komen ze weer een kusje of een knuffeltje brengen en is alles vergeven.
En ergens vind ik het ook wel funny, anders zou ik niet op mijn gat blijven zitten om te proberen ze op de foto te krijgen!