Kerst

Dit jaar hebben we weer kerst met de familie gevierd, maar een beetje anders als normaal.

Terwijl de rest lootjes hadden getrokken en daarvoor de kadootjes aan het uitdelen waren heb ik me even terug getrokken om rustig te blijven zodat ik het hele diner mee kon doen.

Maar helemaal zonder kadootjes afkomen kon ik natuurlijk niet.
Gisteren het snoephuis voor mijn nichtjes al laten zien, en nu hieronder het geschenkje voor de mannen…

Whisky flesjes met eigen label en doosje

Omdat al de mannen in de familie whisky liefhebbers zijn, zijn we op zoek gegaan naar mini-flesjes. Met veel moeite de originele etiketten er af geprutst en daarna de nieuwe labels (door Stephan ontworpen) er op geplakt.
Aangezien onze Nonkel Rudi ooit eens had gezegd dat alle whisky die in een doos komt goed is, heb ik er van karton doosjes omheen gemaakt en die zo geverft dat het hout lijkt.

Morgen nog meer over deze kerst….

Snoephuis

Hieronder twee foto’s van het snoephuis dat ik dit jaar voor mijn twee nichtjes heb gemaakt.

Snoephuis 2007Snoephuis 2007

Morgen volgt er een volledig verslag van de gezellige kerstdag die we vandaag gehad hebben.

Het recept vind je hier

Postzegelclub van de Regenboog

De RegenboogZoals de meeste van jullie misschien al weten spaar ik al een tijdje postzegels voor De Regenboog, het woon – en zorgcentrum hier in Zwijndrecht.

Door toeval werd ik gevraagd om eens naar de postzegelclub te komen kijken. Deze middag ben ik dus naar De Regenboog gegaan met Stephan en een redelijke stapel postzegels.

Het was leuk om de mensen eens te ontmoeten en de verhalen te horen van het hoe en waarom ze postzegels sparen. Ze waren ook superblij met wat we meegebracht hadden. Zodra ik de zak had overhandigd viel het gesprek een beetje stil en dook iedereen in de stapel.

Volgende keer ben ik weer uitgenodigd en ga er zeker proberen nog eens naar toe te gaan.
Aan iedereen die mee helpt sparen: Heel erg dank je wel!

Autokeuring

Vandaag moesten we voor het eerst met onze fiesta naar de autokeuring want binnenkort wordt die alweer 4 jaar.

Ons Fordje

Op voorhand zijn we voor de zekerheid even langs de garage gegaan om de lichten af te laten stellen en de bandenspanning in orde te brengen. Ook hebben we meteen een nieuwe accu voor ons fiesta-ke gekregen want die was redelijk zwak.

Eenmaal bij de autokeuring stond er een bord dat we alle gordels vast moesten klikken.
Nu wou de middelste gordel op de achterbank niet echt meewerken, want die was geblokkeerd. We hebben het nog een beetje improvisorisch proberen op te lossen,… maar daar trapten ze toch echt niet in.

Gelukkig zijn we er vanaf gekomen met een “waarschuwing” en kunnen we de komende twee jaar weer zorgeloos rondrijden.

Wat is het koud hé! (deel 2)

koud... De dag begon al goed met een email van mijn schatje waarin hij vertelde dat hij deze morgen geen warm water had.

Na enig onderzoek en frisse vermoedens kwam ik er achter dat de ketel precies helemaal uit stond.

Dus vanmorgen om 10 uur terug naar Bondec gebeld. De vriendelijke vrouw aan de andere kant van de lijn beloofde mij deze middag een technieker, dus om half vijf nog maar eens terug gebeld om te vragen of er toch echt wel iemand kwam.
Aan het geritsel met papier en het feit dat ik twee keer in wacht werd gezet, vermoedde ik dat er iets fout was gegaan, maar binnen het uur werd me terug een technieker beloofd.

Om half zeven was het eindelijk zover en stond er een supervriendelijke gast op de stoep die al snel het euvel had gevonden en ter compensatie meteen onze ketel de onderhoudsbeurt heeft gegeven zodat we niet tot eind februari daarop hoefden te wachten.

Nu is het langzaam aan weer terug warm aan het worden, maar merk dat ik helemaal verkleumd ben.
Laten we hopen dat dit verhaal even geen vervolg krijgt!

Wat is het koud hé!

Vanmorgen zat ik lekker op de bank te genieten van de verwarming binnen en de kou buiten, toen ineens de vloer begon te trillen en er een vreemd gebrom klonk.

Al eens uit het raam gekeken of er een vrachtwagen op de oprit stond ofzo…
Uiteindelijk eens naar beneden gaan kijken op er misschien iets met onze mazoutketel was, en ja hoor, dikke wolken rook stegen op uit de brander.

Meteen de thermostaat omlaag gedraaid en de brander uitgezet.
Gelukkig kwam Nonkel Rudi onmiddellijk af om me te helpen en mee te denken. Samen vanalles gecontroleerd en uiteindelijk heeft hij voor mij een 24-uursdienst gebeld.

Vier uur later en heel veel graden minder dan ik gewend ben, stond er een technieker die ons tijdelijk heeft gedepaneerd.
Binnenkort wordt ik gebeld voor een afspraak voor groot nazicht van de mazout-ketel en brander, maar tot die tijd zitten we gelukkig lekker warm.

Inspiratie voor kleur..

idee Mijn haar is al een tijdje zacht koper van kleur, maar zou wel eens iets gewaagders willen.

Had ooit eens een foto van Joss Stone gezien met allerlei kleuren rood, echt helemaal mijn smaak!

Maar hoe leg je dat uit?
Dus ik op zoek naar die ene foto en niet kunnen vinden.

Het plaatje hiernaast geeft toch al een beetje een idee.
Nu zien of Saïda er in gaat trappen.

De rode kamer

De Rode Kamer Dit is het tweede boek wat ik van het schrijversduo Nicci French heb gelezen.

Dit boek gaat over Kit Quinn een psycholoog die af en toe ook gevraagd wordt door de politie om criminelen te ondervragen.
Nadat ze een lijk bij een kanaal in Londen vinden wordt Kit ingeschakeld om mee naar de dader te zoeken. Ze hebben een verdachte en een soort bekentenis, maar het zit Kit allemaal niet lekker en gaat verder zoeken.
Kit ontdekt verbanden tussen deze moord en andere onopgeloste moorden. Als de politie niet meer wil luisteren gaat ze met gevaar voor eigen leven zelf op onderzoek uit.

Een lekker spannend boek, zeker een aanrader voor mensen die van thrillers houden.
Zeker naar het einde zitten er een paar leuke plotwendingen in. Ik was er heilig van overtuigd dat een bepaald personage het had gedaan, maar pas op het allerlaatste bleek die compleet onschuldig.
De opbouw van de karakters is zo goed gedaan dat je echt met ze meeleeft (of van ze walgt).