Vijver-moeras

Al een tijdje stroomde het water niet echt vlot meer langs onze waterval naar de vijver. Dus… als complete “nit-wits” gaan zoeken waar dat aan zou kunnen liggen.

De pomp trok niet meer genoeg water aan dus dachten we dat deze misschien kapot was maar als we de ton vulden met water liep de waterval als een tierelier, dus misschien iets met het moeras??…

Dan maar een professional erbij gehaald en die wist te zeggen dat ons moeras, dat dient als natuurlijke filter, verzadigd was. We moesten maar proberen om met een schep wat om te woelen en ander het moeras laten vervangen. Dat woelen hielp heel eventjes een heel klein beetje, dus pomp uit (zodat die niet kapot zou gaan vanwege te weinig water) en besloten na veel plussen en minnen om een nieuw moeras te laten leggen. We zijn immers verantwoordelijk voor meer dan 200 vissen dus tjaa..

Gisteren stonden de mannen van ‘t Lelieblad uit Kalmthout er en die hebben bijna anderhalf uur aan het schuppen geweest om met behulp van een mega-stofzuiger-vrachtwagen de boel te ruimen. Zoals je ziet is het moeras vrij diep, wat ook verklaart waarom dat wij weinig succes boekten met een beetje woelen.

Op nog een paar uur hebben de mannen het moeras weer helemaal in orde gebracht en alles netjes opgekuist 🙂
We hebben nog wel even geduld moeten hebben eer onze vijver terug goed gevuld was met water en we de pomp terug op konden zetten (en bacteriën toevoegen) maar nu klatert het weer al vanouds en wij zijn helemaal blij !!

Quiltwedstrijd gewonnen!!!

Begin november reeds had ik mijn quilt voor een wedstrijd van Calico House ingeleverd, ik heb dus lang moeten wachten op de uitslag.

Vanmiddag was Sjoe speciaal eerder gestopt met werken zodat we naar het hobbysalon hier in Antwerpen konden en toen we bij de stand van Calico-House kwamen werden we herkend waarna meteen het bericht volgde dat ik de eerste prijs had gewonnen.

Natuurlijk hoopte ik daar wel op maar was toch wel even met stomheid geslagen, zo blij dat ik was!!

Verder heb ik nog wat borduurpakketten en mooie lapjes om nog meer te quilten gescoord.

Fantastische dag!!

Xtreem Koele Wagen 24/7 gearriveerd!

Hij is er! De 1-XKW-247, oftewel de Xtreem Koele Wagen 24/7 staat op de oprit, klaar om dagdagelijks gebruikt te worden in plaats van een firmawagen!

Hier is hij:

Ok, er zijn wel wat kosten met het hebben van een eigen auto in plaats van een firmawagen, maar je rijdt tenminste met een auto die je helemaal naar je zin hebt gevonden, en de budgetten bij firma’s worden er ook niet groter op dus elke 4 jaar met een kleinere en minder goed uitgeruste auto gaan rijden is ook niet leuk. Dan maar liever wat extra uitgeven en rijden met een auto naar je zin!

Veluxen

Al sinds we hier wonen voelde ik een tocht langs de veluxen komen, maar Sjoe had daar niet zo’n last van. Ook kon ik deze bijna niet open en al helemaal niet dicht krijgen…
Nu, bijna drie jaar later hebben we vier nieuwe kiepramen en die beneden zijn ook nog eens op afstandsbediening en met rolluiken.

We zijn er allebei helemaal blij mee, het enige probleem is nu dat we de vloerverwarming moeten zien af te regelen :p
De tocht is weg en dus is de voorkant nu beter geïsoleerd waardoor het in de living (achterkant) bijna niet warm te krijgen is.

Egeltje

Bij de overburen lopen er regelmatig egels rond en hun hond is altijd enthousiast als hij er één ziet. Hij wijst ze aan of komt ze zelfs brengen. (Hoe die dat doet met die stekels in zijn mond weten we niet.)
Overlaatst sloeg hij gewoon alarm want er was een egeltje in het vogelbadje gesukkeld. De overbuurvrouw heeft het diertje gered en wilde deze weer uitzetten maar zag dat dit egeltje last had van teken, daarom heeft ze hem (of haar) naar VOC-kapellen gebracht.

Bij het VOC hebben ze haar verzekerd dat ze het egeltje goed gaan verzorgen en er goede hoop op hebben dat het in orde komt.
Toch prachtig zo’n klein beestje van dichtbij te zien!!

Website verhuisd

Onze websites moesten verhuizen vanwege software-updates, PHP-versie en nog meer moeilijke taal.

Sjoe heeft de boel in orde gebracht, er mankeert nog wel wat, maar dat krijg ik zo snel niet in orde…

Hopelijk vindt je terug wat je zoekt en veel plezier !!

Vreemde dag

Gisteren was ik jarig en ook al vier ik dit niet meer, het moest toch wel een beetje een gezellige dag worden.
Mijn chauffeur (Aka Sjoe) had op deze dag een controle bij een arts geboekt en een MRI in het ziekenhuis dus werd ik al chagrijnig wakker.
Net na het ontbijt werd een pakketje geleverd met een mix van Rituals producten en even laten stond C. met een tof pakje met leuke knutseldingen erin voor de deur.
Ook de post bracht een aantal kaartjes en samen met de stortvloed van appjes voelde ik me heel even toch jarig.

Toen begon de misère. De dokter was al uitgelopen, had een dubbele afspraak geboekt en het was chaotisch. Met teveel tijd om over huis te gaan via de Ikea (wel leuk) naar het ziekenhuis gereden waar ze natuurlijk ook uitgelopen waren en we bijna drie kwartier hebben mogen wachten voor ik aan de beurt was. Zo’n MRI is op zich niet erg maar je wordt er altijd wat groggy van.
Ook al had ik helemaal geen honger meer nam Sjoe mij mee naar een brasserie voor kaaskroketjes.
Een dag vol up en downs dus. Volgende dinsdag uitslag van de MRI en dan hoop ik eventjes geen dokter meer te hoeven zien.
Vandaag nog een kaartje en diverse berichtjes ontvangen en vrijdag neemt sjoe me mee shoppen. Zo maken we er gewoon een verjaardag-paar-dagen van 🙂

Alex Agnew

Zes maanden na aankoop van de tickets was het eindelijk zover, Alex Agnew in de Elisabethzaal voor zijn nieuwste zaalshow, “Be careful what you Wish For!”.

Twintig minuutjes rijden tot in Antwerpen, dan nog een half uur vloeken vanwege afgesloten straten en wegomleidingen die totaal onduidelijk zijn en toen waren we eindelijk op het Astridplein waar we de parking in konden rijden (zéér traag want er is zo weinig ruimte voorzien dat je al makkelijk tegen de borduur rijdt!) om een gehandicaptenparkeerplaats te vinden vlak naast de lift: schitterend, we waren er helemaal klaar voor! Even snel naar boven, 20 meter rijden met de rolstoel tot bij de ingang van de zaal waar we opgewacht werden door een lieftallige hostess die ons direct wist te zeggen hoe we naar onze plaatsen konden gaan. Even vermelden: de Elisabethzaal is twee jaar geleden gerenoveerd en ziet er echt schitterend uit!
Tien minuten nadat we ons neergevlijd hadden gingen de lichten uit en begon Alex aan zijn show. Impressionant geluid, coole achtergrond, en het was er meteen op, alsof Alex onze gedachten kon lezen: of we ons geamuseerd hadden met het naar hier komen met al die werken en wegomleggingen! Vanaf de eerste minuut zat het dus al snor, en het werd er enkel maar beter op. Kreupel hebben we ons gelachen, met meerdere keren zelfs ogen die overliepen van tranen. Magnifiek!
Na een goede twee uur was de show gedaan, maar Alex wist nog te zeggen dat hij beneden klaar zou staan bij de tafel waar je wat goodies kon kopen alsook om selfies te laten maken. Zo gezegd zo gedaan, half uurtje aanschuiven in de rij en we konden naar huis met een hoodie alsook een gesigneerde poster van Alex!

Althans… dat was buiten de lift van de parking gerekend. Die ging slechts tot -1 en wij stonden natuurlijk op -2… Marleen dan maar in de rolstoel achter gelaten terwijl ikzelf met de trap naar -2 ging om de auto op te halen en snel-snel terug naar boven rijden om mijn lieverd in te laten stappen en de rolstoel in de koffer te gooien. Na weer een kwartier vloeken over wegomleggingen de Ring van Antwerpen opgeraakt waarna we een kwartiertje later weer thuis waren en weer een herinnering hadden om nooit meer te vergeten (enkel die verkeerssituatie in Antwerpen, die hopen we wél te vergeten!)