Paardje rijden

Een van mijn wensen was om op een paard te zitten en misschien zelfs een stukje rond te stappen.

Een van de (toffe) buren heeft jaren geleden een manege niet ver hier vandaan (La Magia Del Caballo) leren kennen en gaat daar vaak heen om daar te helpen, dus toen we het erover kregen zei hij dat hij eens zou horen of hij iets voor mij kon regelen.

Van het een kwam het ander zodat ik vandaag voor het eerst ooit op een (prachtig) paard heb gezeten en zelfs een paar rondjes in de piste heb mogen doen.

Ergens toch wel spannend en een beetje eng, maar ik ben in het zadel geraakt. Echt een fantastische ervaring, helemaal blij dat ik dat heb mogen doen.
Ik kon niet stoppen met lachen 😀

Met heel veel dank aan la magia del Caballo !

Ijsblokjes

Af en toe schrokken wij op van geroffel van iets op onze veranda en het heeft lang geduurd voor we te weten zijn gekomen waar dat vandaan kwam.

We hebben recent een nieuwe condensatieketel laten plaatsen en zijn daar heel content van. Bij vorst bevriest echter de stoom die uit de schoorsteen komt.

Als dan het zonnetje gaat schijnen ontdooien die pegels natuurlijk weer en dan regent het ijsblokjes.
Gelukkig “stuiteren” ze eerst over de dakpannen voordat ze over de glazen top van de veranda “rollen”.

Voor de zekerheid maar navraag gedaan en dit schijnt heel normaal te zijn.
Wij schrikken nu dan gewoon nog even op als het weer “van dat” is 🙂

Computers-wars

Al sinds vorig jaar hadden mijn computer en zijn besturingssysteem stevige discussies.
In het begin vond ik het allemaal best om even zonder computer te zitten omdat deze opnieuw moest opstarten, per slot heb ik genoeg andere apparatuur, maar sinds begin dit jaar werd de ruzie enkel erger. Windows 10 bleef maar voorstellen om de boel te “updaten”, de computer wilde geen nieuwe software, en daardoor was de boel om de vijf botten weer bezig zonder mijn toestemming.

Heel lastig als je even een je email wilt lezen, een foto bewerken of een patroontje van het een of ander downloaden. Kennelijk gebruikte ik mijn PC vaker dan gedacht en de IPad heeft toch niet zo’n uitgebreide functionaliteit.

Sjoe had mijn gezeur vermoeid aangehoord en probeerde diverse ingrepen om er verbetering in te brengen, totdat zijne computer ook kuren begon te vertonen. Na veel gezwoeg en gevloek hebben we (vooral sjoe) de handdoek in de ring gegooid.

Mijn nieuwe computer staat hier te zoemen terwijl de nieuwe PC van Sjoe klaar staat bij Alternate.
Nu terug in het ritme geraken om af en toe eens een postje te doen 🙂

Picoloplein

Het was zo’n prachtig weer dat ik een stuk wou fietsen en overmoedig als ik soms kan zijn wilde ik naar Stabroek!

Onderweg ben ik af en toe gestopt om een foto te maken (bewijsmateriaal!) en op iets meer dan een half uur ben ik tot op het Picoloplein geraakt *fier*

Echt gewinkeld heb ik niet want ik zat vooral met de gedachte “geraak ik nog wel terug” in mijn hoofd…
Gelukkig had ik een flesje water meegenomen en met diverse tussenstops ben ik veilig en wel thuis geraakt.

Vitrinekast

Zoals jullie misschien gisteren gelezen hebben zijn we naar de Ikea geweest. We hadden niet echt een lijstje van dingen die we moesten hebben maar wilden gewoon eens kijken naar – onder andere – vitrinekasten.

Degenen die we hadden gezien in de catalogus en op internet waren echt niet wat we hadden gehoopt, maar toen kwamen we voorbij een kast die ons allebei aansprak!

Een probleempje: Sjoe heeft wel een grote auto, maar we waren met de rolstoel dus het koffer zat vol… Terug naar huis, rolstoel afgezet, terug naar Wilrijk, kast afgehaald, banken van de auto plat gelegd, met enkele centimeters overschot het pakket in zijn koets geprakt en weer terug naar Hoevenen… 😀😅

De kast staat al in elkaar en is (gedeeltelijk) ingeladen.

Ikea

Het was al een tijd geleden dat we nog eens met plezier naar de Ikea zijn geweest. Het was precies altijd een uithoudingstest waarbij ik strompelend, buiten adem, met helse pijnen en dubbelklappend zicht van dat alles, over de finishlijn (=kassa) moest geraken.

Vandaag was het een koopzondag en zijn we vol goede moed met de rolstoel in de kofferbak naar Wilrijk gereden. Het begon allemaal heel erg onwennig om met de rolstoel te gaan; “Waar is de lift?”, “Waarom zit ik op buggy-hoogte?” en “Waarom zie ik zoveel billen??”. Sjoe probeerde er dan ook nog eens een draai aan te geven door te doen alsof we in een achtbaan zaten!

Eindelijk besefte ik dat ik gewoon kon rondkijken naar wat er eigenlijk in de winkel staat en mijn verlanglijstje groeide met de minuut 🙂
De laatste etappe was wel snel voorbij want mijn lieve schat kreeg het een beetje op zijn heupen omdat er wel héél veel volk was. Voor mij geen extra uitdaging deze keer om hem bij te houden en onnozel volk mis te houden, ik zat gewoon te zitten en dat was eigenlijk wel handig =)

Ergens is die eerste keer dat ik (buiten een ziekenhuis) met een rolstoel rondreed best goed meegevallen, de “vreemde” blikken van andere mensen leer je al snel te negeren. Ik was ergens wel beschaamd en/of gegeneerd, maar dat is gelukkig redelijk snel verdwenen. Ondanks de beperking was ik vrijer en kon ik genieten. Daarbovenop hoefde ik nadien niet een paar dagen bij te komen wat ook alweer meevalt!

Allemaal wielen.

Ik heb lang mogen wachten maar eindelijk zijn mijn rolstoel en fiets geleverd!

Voordat ik op mijn nieuwe fiets kon springen moesten er nog wat dingen afgesteld en/of uitgelegd worden. Gelukkig zit er een handleiding voor de rolstoel bij en een telefoonnummer voor de fiets als ik nog vragen mocht hebben want het ging allemaal een beetje snel.

Toen Ivan van het OZ weg was heb ik eerst wat foto’s gemaakt en daarna ben ik met mijn versierde fiets vertrokken… Leuk!

Auto te koop…

Voor wie het nog niet had meegekregen, onze BMW staat te koop. Al eerder via diverse online media maar sinds dit weekend ook in de voortuin met een bordje er op.
Vandaag belde er al een eerste geïnteresseerde aan om meer info te vragen…

Ik weet niet wat ik meer beschamend vond, het feit dat ik de deuren niet open kreeg (de batterijen van beide afstandsbedieningen zijn plat) of dat ik serieus probeerde over te komen in een “Hello Kitty”-pyjama.
Ik kan het die mens niet kwalijk nemen dat hij nog wel contact op gaat nemen met mijn man of zo en bij deze is het hem vergeven dat hij mij begin 20, maximaal 28 schatte…

Vooralsnog hebben wij een fantastische auto te koop, meer info bij Sjoe, via Facebook of autoscout.