Tweede lading…

‘t Poezennestje vroeg of dat we misschien nog een nestje wilde bijhouden?…
Natuurlijk willen we dat…

Deze zijn heel erg wild/angstig dus we hopen we snel hun vertrouwen kunnen winnen en gaan knuffelen en spelen!

Voetbal

Gisteren was er de kwartfinale van de Wereldbeker, Brazilië – België, en dat leek ons de unieke gelegenheid om samen met de tofste buren te supporteren.
Nu heb ik zelf niet zo heel veel met deze sport, maar wel het gebeuren errond en de commentaren (❤️ Mulder 😀) dus laat ik Sjoe aan het woord omtrent deze match.

Er was eens… een ploeg voetballers uit België die in de halve finale geraakte van de Wereldbeker Voetbal. Het jaar: 1986. Eeuwige roem werd hen bedeeld, maar sindsdien werd er geen vervolg gebreid op dit succes. Tot nu. Met Hazard, Debruyne, Kompany, Lukaku, Vertonghen, Fellaini, … en natuurlijk onze keeper Thibaut Courtois die een wereldwedstrijd speelde, werd het onmogelijk gedachte bereikt: bye bye Neymar, bye bye Brazilië. De spanning was om te snijden maar de ontlading bij de supporters (ook hier thuis) des te meer:

Na de eerste helft kwam Brazilië nog furieuzer op het veld dan normaal, maar met zijn allen (en enkele naderhand gezien slimme wissels van de trainer) is België erin geslaagd om de gedoodverfde favoriet van het WK naar huis te spelen. Met zijn allen, net zoals hier thuis: met meer is fun, en dat was gisterenavond dan ook duidelijk te merken. Terwijl onze Duivels al lang (denk ik) naar hun bedje waren werd er nog leuk nagekeuveld. Zo moet het zijn! Supervoetbal, met superatmosfeer, met superburen, allemaal tezamen. En nu op naar de volgende wedstrijd: Frankrijk!

Doktersbezoek!

Voordat men al begint te panikeren: nee, we zijn niet voor onszelf naar de dokter gegaan deze keer maar voor de pleegkittens… de DIERENdokter dus, ook wel “dierenarts” genoemd 😉

Zoals jullie waarschijnlijk wel weten zijn we dit jaar weer “pleegouders” voor Het Poezennestje (Kapellen) en hebben we dus twee schattige kittens onder onze hoede. Wat dat wil zeggen naast ervoor te zorgen dat ze niet weglopen en ze eten te geven is ook dat ze gesteriliseerd moeten worden, en vandaag was de dag.

Zonder al teveel problemen hebben we ze vanochtend naar de dierenarts in Kapellen gebracht waar we ze in de late namiddag terug mochten ophalen. Twee verrassingen: “Bruur” (de grijze die altijd maar zit te ronken en lief te doen tegen ons) was de moeilijkste van de twee en moest blijkbaar niets van de dierenarts hebben, en “Maze” (tijgertje) was buiten een kort blaasje totààl geen probleem! We denken dat “Maze” er gewoon zo snel mogelijk vanaf wou zijn… en zo komen we dan bij verrassing 2: “Maze” is een jongetje! Dat komt er dus van als je nogal klein bent en je nooit lief wil doen, dan beginnen de mensen al snel te denken dat je vrouwelijke neigingen hebt! 😉

We hebben dus maar besloten om “Maze” dan maar tot nader order “Kozze” te noemen. Klinkt toch al iets mannelijkers 😉

Van de operatie hebben ze blijkbaar weinig meegekregen, ze zijn hier compleet door het dolle heen, jagen alweer op alles dat beweegt, maar dat ze nog kittens zijn is ook wel duidelijk want een melkje slaan ze nog steeds niet af:

Goeiemorregu…

Deze morgen rond zeven uur ging er een alarm af,…
Sjoe wist al gauw te zeggen dat het zijn auto niet was, maar het gepiep hield aan dus ik ging op zoek.

Bleek dat het ons huis-alarm was en dat bleef maar lawaai maken met geen mogelijkheid het stil te krijgen! De bedieningsschermen waren uitgevallen (dus geen mogelijkheid om de code in te voeren!), en zelfs het uitzetten van de zekering bracht geen soelaas. Sjoe greep de handleiding, ik de telefoon.

Lang verhaal kort,…

De blauwe lijn is enkel voor Antwerpen en de politie van Stabroek verwees mij door naar de brandweer…

Vriendelijke gasten die het in “no time” stil gekregen hebben.

Inmiddels de firma van het alarm te pakken gekregen dus alles is weer in orde. Er zijn leukere manieren om wakker te worden, maar wel weer een leuke babbel gehad met de buren! Leven in de brouwerij! 😉

Platte band

Gisteren was het een prachtige dag om te fietsen, droog, lekker zonnetje en niet te veel wind.
Omdat we vandaag 15 jaar getrouwd zijn wilde ik een kleinigheidje voor mijn schat gaan kopen, dus op naar het Picoloplein in Stabroek!

Een film die op zijn lijstje stond en een paar sleffers gevonden, dus fier naar huis,….
Op een 800 meter van huis merkte ik dat ik een platte band had en fietsen ging echt niet meer. Dan maar proberen om naar huis te duwen, maar dat is niet simpel als je met een driewieler moet laveren en je zelfs zonder bagage slechts een 100 meter kan stappen…

Nog maar een vijf a zeshonderd meter te gaan in tranen naar mijn Sjoe gebeld die net vertrokken was van zijn werk in Amsterdam en die had ook geen goede suggesties.
Uiteindelijk stopte er een lieve madam die kennelijk had gezien dat ik het moeilijk had (ook al deed ik mijn best om het te verbergen) en die adviseerde de fiets op slot te zetten en bracht mij met mijn boodschapjes naar huis.

Eenmaal thuis geprobeerd om op mijn plooi te komen, maar dit was toch wel een harde klap en Sjoe stond in file op de A2 van Amsterdam richting Utrecht.

Ik zag van bij de voordeur een van de buren, dus stoute schoenen aangedaan en mijn verhaal gaan doen. Alles is als in een waas aan mij voorbij gegaan, maar voor ik het wist zat ik op een stoel op buurman zijn oprit, een buurvrouw kwam een flesje water brengen en diens zoon werd opgedragen mijn fiets te gaan halen. De diverse buren die er ineens waren, waren allemaal zeer bezorgd en meelevend. Ze hebben me terug naar huis gebracht, fiets in de garage gezet en op het hart gedrukt dat ik had mogen bellen.

Lieve mensen; een hele GROTE DANKJEWEL!!

Vandaag eens goed gekeken naar mijn band, vond ik er een oorbel in…

Pleegkittens

Omdat het vorig jaar zo goed bevallen was hebben we ons dit jaar ook weer opgegeven om pleeggezin te zijn.

Dit keer twee wilde katjes die nooit eerder een mens hadden gezien. Gelukkig snapten ze al wat een kattenbak is en kunnen ze zelfstandig eten.

Ze tolereren onze aanwezigheid en langzaam komen ze dichterbij.
Zolang ik stil zit op mijn plekje eten en spelen ze, wassen ze zich, etc., maar aaien mag nog niet. Dat vind ik best moeilijk want twee van zulke bolletjes wil je knuffelen 😍

Het levert af en toe wel leuke foto’s op 😍

Happy Birthday!!!

Onze twee snoezepoezen vieren vandaag hun vijfde verjaardag 😀

Sookie en Diesel hebben dit heuglijke feit gevierd met veel dutjes.
Ze wilden geen extra knuffels en al helemaal niet dat er voor ze gezongen (happy birthday) werd, maar de extra portie ‘gourmet met garnalen’ vonden ze geweldig 😀

Proficiat aan onze tweeling ! 💕😺

Paardje rijden

Een van mijn wensen was om op een paard te zitten en misschien zelfs een stukje rond te stappen.

Een van de (toffe) buren heeft jaren geleden een manege niet ver hier vandaan (La Magia Del Caballo) leren kennen en gaat daar vaak heen om daar te helpen, dus toen we het erover kregen zei hij dat hij eens zou horen of hij iets voor mij kon regelen.

Van het een kwam het ander zodat ik vandaag voor het eerst ooit op een (prachtig) paard heb gezeten en zelfs een paar rondjes in de piste heb mogen doen.

Ergens toch wel spannend en een beetje eng, maar ik ben in het zadel geraakt. Echt een fantastische ervaring, helemaal blij dat ik dat heb mogen doen.
Ik kon niet stoppen met lachen 😀

Met heel veel dank aan la magia del Caballo !